Als je een graffiti verleden hebt is het extra inspirerend om door een wereldstad als Berlijn te lopen. Niet met een strak programma en een lijstje met ‘must sees’, maar gewoon je ogen de kost geven. Kijken. Om je heen laten gebeuren wat er gebeurt. Van gevel naar gevel, van steeg naar steeg en ondertussen onbewust alles opslaan wat je aandacht trekt.
Want als je dagelijks bezig bent met ontwerp, communicatie en beeld, zit inspiratie soms juist in het even níét bezig zijn met je vak. Gewoon lopen en kijken. Zonder doel, zonder briefing en zonder deadline.
Een beetje kleur in een bedompte stad
Berlijn is niet bepaald de vrolijkste stad die ik ken. Veel beton, grauwe gevels, grote gebouwen en een sfeer die op sommige plekken bijna wat bedompt aanvoelt. Maar dan loop je een hoek om en ineens staat er een complete muur vol kleur. Een enorme schildering op een blinde gevel. Een felgekleurde tag onder een viaduct. Een absurd figuur op een elektriciteitskast. Een klein kunstwerkje op een plek waar je het totaal niet verwacht. En ineens verandert de sfeer. Niet omdat de stad zelf ineens anders is geworden, maar omdat iemand besloten heeft om er iets aan toe te voegen. Dat vind ik bijzonder.
Berlijners maken hun eigen decor
Wat mij fascineert aan street art is dat het vaak helemaal niet netjes of perfect hoeft te zijn. Sterker nog: het mag schuren. Een lelijke muur wordt niet weggewerkt, maar gebruikt. Een oude gevel wordt geen probleem, maar een canvas. Een kale betonnen wand krijgt ineens een verhaal.
En daarmee laten Berlijners volgens mij iets heel simpels zien: Je hoeft de omgeving niet altijd te veranderen om haar beter te maken. Soms hoef je alleen iets toe te voegen. Kleur. Humor. Lef. Dat is precies wat ik interessant vind aan design.
Inspiratie zit niet altijd in mooie dingen
Ik denk dat we inspiratie vaak te netjes benaderen. We zoeken naar mooie websites, mooie fotografie, mooie interieurs en mooie campagnes. Logisch, want daar worden we blij van. Maar inspiratie kan net zo goed komen van iets dat eigenlijk lelijk is. Of rommelig. Of ongemakkelijk. Of totaal niet volgens de regels.
Een grauwe muur met een felgekleurde schildering erop kan meer met je doen dan een perfect vormgegeven reclameposter. Juist omdat het onverwacht is. Omdat het contrasteert. Omdat iemand ergens heeft gedacht: hier kan wel iets bij.
Berlijn herinnerde me er aan dat mijn eigen ontwerpstijl dat ook bevat… Iemand heeft het ooit als “gruizig” bestempeld.
