In 2000 schreef ik me in bij de KvK als zelfstandig ondernemer. Ik was jong, nieuwsgierig en vooral heel gretig. Ik wilde alles maken wat er maar te maken viel binnen de grafische industrie. Logo’s, huisstijlen, brochures, websites, advertenties, verpakkingen, groot formaat, klein formaat, ik deed alles… als iemand vroeg of ik het kon, was mijn antwoord gewoon: ja. Daarna zocht ik wel uit hóé.
Mijn belangrijkste drijfveer was in die jaren eigenlijk heel simpel: ervaring opdoen. Zoveel mogelijk leren, zoveel mogelijk maken, mezelf steeds beter maken in mijn vak en een eigen signatuur ontwikkelen. En toen ik eenmaal veel werk had, ontdekte ik ook een andere leuke kant van ondernemen. Centjes verdienen. Dat lukte ook behoorlijk goed en ik kon daar ook van genieten. Niks mis mee om geld te verdienen met iets waar je goed in bent.
Tot mijn gezondheid me in 2015 dwong om even stil te staan bij wat er voor mij echt toe deed….
Een andere kijk op werken
Ik kreeg een flinke deuk in mijn gezondheid en er volgde een stevige periode van revalidatie. Dat bracht me ertoe, zoals dat soort periodes dat doen, om opnieuw te kijken naar wat ik eigenlijk belangrijk vond.
Toen ik na ruim een jaar weer volop meedraaide in het bedrijfsleven, merkte ik iets schurends. Geld bleek niet langer de motivatie die mijn creativiteit aanwakkerde. Sterker nog: het voelde alsof ik mijn creatieve gave uitbuitte. En juist datgene waar ik altijd zoveel energie uit had gehaald, begon daardoor soms als een verplicht nummer te voelen.
Dat moest anders.
Ik besloot mezelf aan te leren om opdrachten vanuit een ander perspectief te bekijken. Niet meer primair vanuit de vraag: wat moet ik maken of wat kan ik eraan verdienen? Maar vanuit de vraag: wat moet dit opleveren? En dat was een behoorlijk belangrijke omslag.
Eerst waarde, dan de factuur
Ik wilde mezelf nuttig maken. Ik wilde dat de energie die ik ergens instak niet alleen een esthetisch of commercieel belang had. Niet alleen een mooie website opleveren, maar ervoor zorgen dat die website iets ging doen. Niet alleen een campagne bedenken, maar nadenken over hoe die campagne daadwerkelijk bijdroeg aan het doel van een opdrachtgever. Niet alleen een corporate identiteit ontwerpen, maar begrijpen waarom een organisatie een andere uitstraling nodig had en wat die uitstraling moest bewerkstelligen.
Daarvoor moest ik me veel meer verdiepen in mijn opdrachtgevers.
Hoe doen ze hun business? Wat willen ze bereiken? Waar lopen ze tegenaan? Wie zijn hun klanten? Waarom zouden die klanten voor hen moeten kiezen? Waar zit de commerciële ruimte? En misschien nog belangrijker: wanneer is mijn werk voor hen daadwerkelijk geslaagd?
Dat veranderde ook de manier waarop ik creatief werk ben gaan bekijken.
Creativiteit is voor mij geen doel op zich. Een mooi ontwerp is leuk. Een goede campagne is leuk. Een technisch perfecte website is leuk. En natuurlijk maken we ook alleen maar mooie dingen, maar uiteindelijk moet het ergens toe leiden. Meer aandacht. Meer aanvragen. Meer klanten. Meer duidelijkheid. Een sterker merk. Een efficiënter proces. Of simpelweg een organisatie die beter in staat is om haar verhaal te vertellen.
Daar begint voor mij de echte waarde van creatief werk. En het mooie is: opdrachtgevers merkten dat verschil ook.
Het resultaat betaalt de rekening
Hoe meer ik me met de doelen van opdrachtgevers ging bemoeien, hoe meer plezier ik er zelf weer in kreeg. Ik was niet meer alleen degene die iets maakte. Ik werd onderdeel van het probleem dat opgelost moest worden.
Ik had er daardoor ook geen moeite meer mee om mezelf voor mijn werk te laten betalen. Omdat het op deze manier niet de drijfveer was, maar omdat het een gevolg werd van iets veel belangrijkers: resultaat.
Als een opdrachtgever tevreden is omdat een campagne werkt, omdat een nieuwe website meer oplevert of omdat een strategie daadwerkelijk richting geeft, dan ontstaat er waarde. Voor de opdrachtgever én voor ons. En als die waarde er is, is het helemaal niet gek dat daar een knappe factuur tegenover staat. Een veel gezondere manier van werken.
Ik wil liever dat een opdrachtgever denkt: hell yes, dit heeft ons echt iets gebracht, dan dat hij denkt: mooie factuur, maar wat hebben we er eigenlijk aan gehad?
Dit is inmiddels onze manier van werken
Bij popupstudio is deze filosofie inmiddels veel groter geworden dan alleen mijn persoonlijke manier van werken. Alle popuppers hebben hem omarmd.
We sturen daarom ook niet zo snel mogelijk een factuur, we gaan eerst iets te laten zien. Een idee. Een inzicht. Een oplossing. Een betere route. Een campagne die verder gaat dan het eerste idee. Een ontwerp dat niet alleen mooi is, maar ergens naartoe werkt.
Dat betekent soms ook dat we ons met dingen bemoeien waar we in eerste instantie niet voor zijn gevraagd.
Want als iemand bij ons komt voor een website en wij zien dat het echte probleem ergens anders zit, dan zeggen we dat. Als een campagne volgens ons niet gaat werken, zeggen we dat ook. En als we een kans zien die de opdrachtgever zelf nog niet heeft gezien, gaan we daar achteraan. Niet omdat we zo graag onze mening willen geven. Maar omdat we uiteindelijk verantwoordelijk willen zijn voor het resultaat van wat we maken.
Het creatieve vuur
Misschien is dat uiteindelijk wel waar mijn verandering in motivatie op neerkomt. Ik werk niet meer voor het geld. Ik werk voor het resultaat. Een tegenprestatie van onze klant is daar een logisch gevolg van.
En dat geeft mij de ruimte om creatief te kunnen zijn. Om nieuwsgierig te kunnen zijn. Om nieuwe dingen te bedenken. Om me vast te bijten in een vraagstuk en net zo lang door te gaan tot er iets staat waar ik zelf ook enthousiast van word. Daar brandt mijn creatieve vuurtje lekker op.
Wanneer een opdrachtgever belt en zegt dat er ineens aanvragen binnenkomen. Wanneer een campagne boven verwachting presteert. Wanneer een organisatie eindelijk scherp heeft waar ze voor staat. Of wanneer iemand simpelweg zegt: dit is precies wat we nodig hadden. Dat wil ik horen.
